Er is een tijd van komen,
Er is een tijd van gaan,
De tijd van jullie moeder is nu gekomen,

Om naar een vredige wereld te gaan,

Waar ze eindelijk tot rust kan komen,

En over jullie kan waken tot in eeuwigheid.

Als het leven je ontglipt
en de dood is zo dichtbij
dan verdwijnt de woede
en voel je je vrij
De strijd is gestreden
je hebt je best gedaan
de pijn zou verdwijnen
je wist dat je moest gaan

Voor ons was je een licht
voor vreemden duisternis
Je markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht
zullen wij ervaren als een groot gemis
Want een dag zonder lach
was voor jou geen dag
Van vele dingen had je nooit genoeg
je laatste reis kwam veel te vroeg

Het diepste verdriet
wordt zo dikwijls verzwegen
Voor 't diepste geluk
schieten woorden tekort
Wij zijn met ons diepste
verlangen verlegen
Waar 't liefste bezit
slechts herinnering wordt

Hebben woorden wel waarde
voor wie verstomd is en verdoofd?
Doet medeleven er nog toe
voor wie een leven heeft verloren?
Maar heus....
ik voel de stilte in je hart
de woede in je hoofd
en kan je tranen horen
Veel sterkte, is al wat ik kan zeggen

Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van de kracht
Maar ondanks je verlies
van de strijd om het leven
Heb je ons een heel stuk geluk
en ontzettend veel liefde gegeven

Een mengeling van pijn en tranen
slechts af en toe een sprankje hoop
Gedreven door een sterke wilskracht
hoewel het onheil nader sloop
Je gedachtenis zal immer blijven
te vroeg ben je van ons heengegaan
We houden van je en zijn je dankbaar
voor alles wat je hebt gedaan

 

Aangepast zoeken

Lever uw bijdrage en stuur een tekst op: