-Al weet
ik dat je
veilig
bent
geborgen
bij de
Heer
de lege
plaats
blijft
onvervuld
ik zie je
hier nooit
meer
-Al weet
ik dat je
veilig
bent
verlost
van alle
pijn
ik kan
mijn
vragen
niet meer
kwijt
kan nooit
meer bij
je zijn
-Al weet
ik dat je
veilig
bent
ik zoek en
vind je
niet
ik vraag
het aan
een lege
lucht
of je mij
hoort en
ziet
-Al weet
ik dat je
veilig
bent
mijn hart
wil er
niet aan
dat je,
die ik
niet
missen kan
voorgoed
bent
heengegaan
-Al weet
ik dat je
veilig
bent
ik zie je
hier nooit
meer
maar als
het
donkert,
zeg ik
zacht
tot ziens,
bij God de
Heer!De
vlinders
zijn
gevlogen
Zij zijn
weer
eindelijk
thuis
Ver
voorbij de
regenbogen
passeerden
zij die
"sluis"
Die
"sluis"
tussen de
hemel en
de aarde
daar
zweefden
zij samen
doorheen
Dat heeft
zoveel
waarde
zij zijn
nooit meer
alleen
Als
verdriet
en pijn
ondraaglijk
zijn,
schieten
woorden
van troost
tekort.
Weet dan,
dat de
opgebouwde
liefde die
je samen
deelden,
van enorme
waarde zal
blijken te
zijn.
Een bron
waar je
steeds
moed en
vreugde
kan uit
putten.
Ook al
doet dat
nu véél
pijn weet
dan dat
het gevoel
van
"veraf"
toch héél
dichtbij
zal zijn
Al
hoorde ik
eerder
van de weg
die elk
moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren
had ik
niet
gedacht
dat het
vandaag al
zo zou
zijn
De weg
gaat
verder,
eindeloos
vanaf de
deur waar
hij begon
ik moet
hem
volgen,
rusteloos
tot ver
achter de
horizon
met rappe
voeten tot
hij aan
een
grotere
weg raakt
in 't
verschiet
kruispunt
van komen
en van
gaan
en
waarheen
dan? Ik
weet het
niet
Verstomd
is nu je
stem
en stilte
zal er
zijn
Geen
plaats
meer
tussen ons
maar ook
geen zorg
en pijn
Jij maakte
deel uit
van het
geheel
uniek en
vol
herkenbaarheid
De schakel
is
verbroken
de lege
plaats een
feit
Verdriet
vermengd
met
dankbaarheid
want...
jij hoorde
er zo bij |
Lever uw bijdrage en stuur een tekst op:
|
