gedicht-verdriet
Surigifts.com 
Home


Gedichten en teksten over verdriet


De blinde
Wat is het donker,
wat is het duister om me heen
'k hoor kinderen zingen, lachen, roepen,
maar 'k zie er geen
Een duisternis omhult mijn blik
en ik gedenk al in een snik
Wat is het erg, wat doet het pijn
om blind te zijn
Ik hoor de auto's, ik hoor de bussen,
ik hoor de trein
Ik hoor de mensen die op hun werk
moeten zijn
Ik sta alleen met hond en stok
en in mijn hart,daar welt een wrok
Omdat ik nooit meer zoals zij
zal kunnen zijn.

Verdriet
Nu is het toch wel over?
Dat is wat ze zeggen.
Nu gaat het toch weer goed?
Dat is wat ze denken.
Niet wetende dat het slecht is,
lig ik nu te huilen.
Ik lig te huilen om hen,
die me geen warmte meer geven,
de warmte die ik zo mis

Tranen van verdriet
Tranen zijn als een waterval,
ze beroeren je tot in je diepste dal.
Tranen kabbelen over je wangen,
ze wijzen je op een intens verlangen.
Tranen moeten vrijelijk kunnen stromen,
ze mogen uit je ogen komen.
Tranen zijn het verdriet dat je wilt uiten,
ze moeten eruit; ze moeten naar buiten.
Gemaakt door Ellen Verstegen

Stilte in mij
Een mens in stilte ,
Zo voel ik mij .
Veel verborgen voor een ander ,
maar het vreet wel aan mij .
Elke keer een overwinning behalen ,
Is een gevecht in mij .
Niemand hoeft het te weten ,
Het blijft in mij .
Ben een gesloten persoon ,
Stil en wakend ,
Op dingen die gebeuren gaan .
Pas me vaak aan ,
Al voel ik mij onaangenaam .
Ik kan me helaas niet uiten ,
Ik ben denk ik niet zo spontaan .
Zo ben ik blijkbaar geboren ,
Laat mij maar gaan .
Ik voel me blijkbaar veiliger ,
Met de stilte in mij