gedicht-misbruik
Surigifts.com 
Home


Gedicht over misbruik

Misbruik
Nee, ik hoef echt niks meer!
Lachend kom je alweer met een glas aanzetten
Je bent de enige hier in Spanje, die aardig tegen me is

We zijn met z'n tween vanavond
Mijn vriendin is er met jouw vriend vandoor
Ze is de vriendin van mijn broer
Maar ja, kan ik ze tegenhouden?

We staan wat te kletsen, ik voel dat ik al genoeg op heb
Jij merkt dit ook, je zegt me dat ik mooi ben, dat je me lief vindt
Achteraf weet ik waarom.

Een paar uur later, ik weet niet meer waar ik ben
Ik sta niet meer op mijn benen, jij houdt me vast
Ik voel dat ik het niet meer volhoud
Je biedt aan me terug naar het hotel te brengen

Ik had dit nooit aan moeten nemen
Ik had alleen moeten gaan
Ik had daar moeten blijven
Ik had jou nooit moeten vertrouwen

Ik voel je handen nog over mijn lichaam gaan, je adem in mijn nek
Ik walg, ik wil schreeuwen, zeggen dat je moet stoppen
Ik kan het niet, alsof mijn keel dichtgeknepen zit
Ik kan het alleen maar laten gebeuren, ik wil niet

Ik word wakker, het is licht in de kamer
Ik zie jou naast me liggen, je slaapt
Ik voel me vies, ik voel me misselijk
Ik voel me zo verward

Wat is er gebeurd? Ik voel gewoon wat er gebeurd is
Ik kan gewoon voelen wat je met me gedaan hebt
Mijn lichaam doet pijn, tranen schieten in mijn ogen
Je wordt wakker en ziet me huilen

Vol begrip vraag je wat er is en ik vertel het je
Ik wilde dit niet, waarom is dit gebeurd ?
Je zegt dat we het vergeten, dat het uit de hand gelopen is
Je zegt dat je het aan niemand zult vertellen

Hoe kon je hem gebruiken, hij is zo'n lieve jongen!
Wat?? Ik heb niks gedaan, ik weet niet eens wat er is gebeurd!
Niemand die me gelooft, niemand die weet wat er is, alleen jij;

Ik ga naar je toe, je begint te lachen. Ik word kwaad, ik word zo woest
Waarom heb je me dit aangedaan? Waarom wil je me zo vernederen?!
'Jij hebt mij gebruikt' waren je woorden en je liep weg
Je liep zo weg uit mijn leven en liet mij helemaal kapot achter.

Ik ben door een hel gegaan
Ik ging kapot van woede, van verdriet, van pijn
3 jaar lang heb ik me afgesloten van de buitenwereld
3 jaar en nog steeds beheers jij mijn leven

Ik heb het nooit aan iemand verteld
Ik schaamde me, het was allemaal mijn eigen schuld
Een gevoel wat jij me aangepraat had
Jij zei dat het mijn schuld was

Geen man mag in mijn buurt komen
Geen man mag van mij houden,
Ik wil niet dat een man mij aanraakt,
Want ik voel mij geen vrouw meer

Huilen, zoveel huilen, zoveel woede en verdriet in mij
Mijn vertrouwen in mannen, het is weg
Mijn zelfrespect, wat is er nog van over? Helemaal niks
Iedere dag weer mezelf bij elkaar rapen om de dag door te komen

Ik leerde een man kennen, vorig jaar
Hij was lief, aardig, spontaan, knap en eerlijk
Ik vond hem leuk, ik ging van hem houden
Voor het eerst was er iemand die ik cht vertrouwde

Hij leerde me dat vertrouwen weer op te bouwen
Hij liet me weer genieten van intiem zijn met een man
Voor het eerst kon ik weer genieten, kon ik weer leven
Voor het eerst kon ik vergeten, een dag net die vreselijke herinnering

Maar wat daar aan vooraf is gegaan.
Weet je hoe het voelt als je in een trein zit
Dat je er liever onder gelegen had?!

Hoe het voelt als je liever dood bent?
Omdat je je geen raad meer weet met die pijn
Je niet meer weet waar je heen moet gaan
Je niet meer weet of je links of rechts moet kiezen?

Weet je hoe het voelt om altijd maar bang te zijn?
Om steeds maar weer achterom te moeten kijken?
Hoe het is, om niemand te durven vertrouwen
Omdat dat vertrouwen lang geleden weggenomen is

Weet je hoe het is, om je zo goedkoop te voelen?
Om je helemaal niks te voelen, totaal leeg van binnen
Om jezelf te haten, jezelf pijn te doen, om de pijn van binnen te vergeten?

Weet je hoe het voelt??
Nou, ik wel, dankzij jou weet ik hoe het voelt.
Gemaakt door Krista