gedicht-kinderleed
Surigifts.com 
Home


Gedichten over kinderleed

Gedicht over kindermisbruik

Ogen zeggen het
je zegt pijn in mijn ogen te zien
dat er meer achter schuilt
dat er achter die mooie ogen
een klein bang kind huilt
een klein verloren kind
dat lekker wil schuilen
iemand zijn armen nodig heeft
om eens lekker uit te kunnen huilen
gewoon klein voelen
net als die onbezorgde tijd toen
toen ik nog niets van de problemen wist
en kon rekenen op een ouderlijke zoen
elke nacht ben ik bang
lig ik opgerold helemaal alleen
tranen rollen soms over me wang
over het verleden is dan dat ik ween
zal de pijn ooit verdwijnen?
ooit is niet meer in mijn ogen te zien
ik hoop dat dat ooit gebeurt
zodat ik alles weer eens anders kan zien
Gemaakt door Jennifer

Gedicht over kindermishandeling
mijn naam is Jennifer
ik ben nog maar 15
mijn ogen zijn opgezwollen
ik kan niet meer zien
ik zal wel dom zijn
ik zal wel slecht zijn
wat anders heeft mijn vader zo boos gemaakt
ik zou willen wensen dat ik beter was
misschien zou mijn mama me knuffelen
ik kan niets spreken
ik kan niets fout doen
anders word ik opgesloten heel de dag
als ik wakker word ben ik alleen
het huis is donker
mijn ouders zijn er niet
wanneer mijn mama thuiskomt probeer ik heel lief te zijn
misschien dat ik dan maar een klap krijg......
maak geen geluid.
mijn vader is terug
ik hoor hem schelden
het is mijn naam die hij roept
ik druk mezelf tegen de muur
ik probeer me te verstoppen
voor zijn kwade ogen
ik ben nu zo bang ik begin te huilen
hij vindt me huilend
hij schreeuwde lelijke woorden
hij zegt dat het mijn fout is dat hij leid op zijn werk
hij slaat en schopt me
ik bevrijdt me eindelijk en ren naar de deur
maar die heeft hij al op slot gedaan
ik rol me op tot een bal
hij pakt me op en gooit me tegen de harde muur
ik val op de grond met me botten gebroken
maar mijn papa gaat door
nog meer slechte woorden worden er gesproken
ik schreeuw 'het spijt me'
zijn gezicht draait in aanzienlijke haat
van het kwetsende en de pijn
opnieuw en opnieuw....
o god alstublieft het medelijden
plotseling stopt hij
en loopt richting de deur
terwijl ik daar lig
onbewegelijk,
op de vloer
Gemaakt door Jennifer